mehdi ,imam ,isim ,sahib ,ismi ,lakap ,imam mehdi ,sakib” kitabında ,lakaplardan bazıları ,bazıları şunlardır ,ehlisünnet kaynaklarında ,lakaplardan bazıları şunlardır ,“necmu’s sakib” kitabında

Hz. İmam Mehdi (Arapça: الإمام المهدی), on birinci İmam Hz. Hasan Askeri’nin (a.s) tek oğludur. İsmi ve künyesi Hz. Resulü Kibriya Efendimizin (s.a.a) isim ve künyesinin aynısıdır. Şu anda gaybet'te yaşamaktadır. Hicretin 255. Yılında Şaban ayının 15’inde dünyaya geldi. Hz. Peygamber Ekrem ve önceki İmamlar, Hz. Mehdi’nin geleceğini müjdelediği için zamanın hükümeti onu ele geçirme peşine düşmüştür. Dolayısıyla İmam Hasan Askeri (a.s) oğlunun dünyaya gelişini gizli tutmuş ve kendi dönemi boyunca onu gözlerden uzak tutmuştur. İnsanların çoğu o şehit olurken oğlundan haberdar değildi.

İmam Mehdi (a.s) 5 yaşında iken (h. 260) imamet makamına erdi ve bu tarihten küçük gaybeti bitene kadar dört naip diye bilinen elçileri aracılığı ile tanınmakta ve insanlarla ilişki kurmaktaydı. Son naibin vefatından (h. 329) sonra büyük gaybet başlamıştır. Şu anda büyük gaybettedir ve tıpkı hadislerin bildirdiğine göre İmam Mehdi’nin (a.s) zuhur tarihi hiçbir şekilde belli değildir. Hz. Peygamber Efendimizin (s.a.a) İmam Mehdi (a.f) hakkında buyurmuş olduğu hadisler yalnızca Şia kaynaklarında yer almamış, bilakis Ehli sünnet başta olmak üzere tüm mezheplerin kaynak kitaplarında çokluca yer almıştır.

Şia inançlarına göre, İmam Mehdi (a.s) ilahî semavi dinlerin beklediği vaat edilmiş kişidir ve gelişi ile dünyayı adaletle dolduracak ve evrensel ilahî hükümeti kuracaktır.

Çeşitli yerlerdeki bir çok yer ve mekân İmam Mehdi’ye (a.s) atfedilmiştir. Örneğin: Samarra şehrindeki “serdap” (evlerin alt kısmına yapılan ve serin kalan oda, bodrum ve mahzen), Mescid-i Sehle ve Kum’daki Mescid-i Cemkeran. Gaybet asrında İmam Mehdi (a.s) ile ilişki ve irtibat kurmak için çok sayıda dua ve zikirler nakledilmiş ve bazı hadislere göre, gaybet döneminde de İmam Mehdi ile görüşmek mümkündür. Büyük Şia âlimleri, bazı kişilerin İmam Mehdi (a.s) ile çok sayıdaki görüşmesini kitaplarında nakletmişlerdir.

İsim, Künye ve Lakapları

Şia hadislerinde, Şiaların On İkinci İmamı, Hz. Mehdi (a.f) hakkında Muhammed, Ahmed ve Abdullah gibi isimler nakledilmiştir. Tüm bunlara rağmen Şialar nezdinde daha çok lakaplarından olan Mehdi ismi ile tanınmıştır.[1] Çeşitli hadislere göre, ismi Hz. Peygamber Efendimizin (s.a.a) ismi ile aynıdır.[2] “Kafi” ve “Kemalu’d-Din” gibi bazı bazı Şia hadis kitaplarında ismi Muhammed anlamında “م ح م د” (m-h-m-d) ayrı yazıldığı görülmektedir[3]Bu şekildeki belirtisiz yazı, isminin anılmasını yasaklayan çok sayıdaki hadislerin etkisinden kaynaklanmaktadır.[4]

İsminin Kutsallığı

Şia kaynaklarında zikredilen çok sayıdaki hadis, On İkinci İmamın gerçek adının (Muhammed) anılmasını yasaklamış ve haram kılmıştır.[5] Şia âlimleri nezdinde bu hadislerin analizinde iki yaklaşım öne çıkmıştır; Seyyid Murtaza, Fazıl Mikdad, Muhakkik-i Hilli, Allame Hilli ve başka birkaç âlim, bu hürmetin takiye zamanıyla sınırlı olduğu buna karşın, Mir Damad ve Muhaddis Nuri gibi âlimler gerçek isminin anılmasının haram oluşunun zuhur gerçekleşene kadar tüm zamanlarda geçerli olduğu görüşüdür.[6]

Künye ve Lakapları

Şiaların 12. İmamı Hz. Mehdi (a.s), tarihi, kelami, rivayi kitaplarda ve yine dua ve ziyaretnamelerde çok sayıda lakap ve künye ile vasfedilmiştir. Bunlardan en meşhurları şunlardır: “Mehdi, Kaim, Sahib-i Zaman, Eba Salih, Muntazar, Hüccetüllah, Bakiyetullah, Muntakim, Mevud, Hatemu’l-Evsiya, Gaib, Me’mul ve Muztar.”

İmam Mehdi (a.s) için başka isim, lakap ve künyeler de zikredilmiştir. Örneğin “Necmu’s-Sakib” kitabında 182 isim ve lakap zikredilmiş ve “Nam Name-i Hz. Mehdi (a.s)” kitabında ise 310 dolayında isim ve lakap nakledilmiştir.

Muhaddis Nuri, “Necmu’s-Sakib” kitabında, muteber ve senetli tüm isim ve lakapları bir araya topladığını iddia etmiş buna karşın bunun için kişisel istinbat ve kesin olmayan araştırmalarına dayanmamıştır, oysa böyle bir çalışma yapılsaydı çeşitli kitaplarda zikredilen isim ve lakaplar bunun birkaç katı olurdu. Bu lakaplardan bazıları şunlardır:
“Ahmed, Ebu’l-Kasım, Ebu Salih, Emiru’l-Umera, Bakiyetullah, Beledu’l-Emin, Burhanullah, Bakiyetu’l-Enbiya, Hüccet, Hak, Hatemu’l-Evsiya, Hatemu’l-Eimme, Halef veya Halef-i Salih, Halifetullah, Halifetu’l-Etkiya, Dai, Sidretu’l-Munteha, Sahibu’l-Gabyet, Sahib-i Zaman, Sahib-i Ricet, Sahib-i Dar, Sahib-i Asr, Sahib-i Kurretu’l-Beyza, Salih, Sahibu’l-Emr, Ayn veya Aynullah, Gaib, Gulam, Kaim, Kaşifu’l-Gıta, Muntakim, Mehdi, Abdullah, Mev’ud, Muntazar, Muztar ve Varis.”[7][Notlar 1]

Şiaların 12. İmamının isim ve lakapları, Ehlisünnet kaynaklarında da nakledilmiştir. Her ne kadar bu kaynaklar, daha çok “Mehdi” isminden yararlansa da diğer isim ve lakaplar daha az zikredilmiştir. “Kaim” lakabı, Ehlisünnet kaynaklarında nadiren bulunmaktadır. Sünni kaynaklarında nakledilen bu isim ve lakaplardan bazıları şunlardır:

منبع اصلی مطلب : ابرچیزمیز
برچسب ها : mehdi ,imam ,isim ,sahib ,ismi ,lakap ,imam mehdi ,sakib” kitabında ,lakaplardan bazıları ,bazıları şunlardır ,ehlisünnet kaynaklarında ,lakaplardan bazıları şunlardır ,“necmu’s sakib” kitabında
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ : ?Hz.mehdi(a.s)kimdr